عکاسی
سفیدبرفی
مجموعه «سفیدبرفی» عکسهای برفی کیارستمی را که میان سالهای ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۴ — بسیاری از آنها در کرانههای دریای خزر و در پیادهرویهایش به جستوجوی لوکیشن فیلم — گرفته است، گرد هم میآورد. درختان برهنه در برابر تپههای سفید و خالی نقش میبندند؛ تصاویری ساده و خودانگیخته که در آنها درختِ پایدار، نمادِ زندگی و رویش، در برابر سختیِ برف ایستادگی میکند. به گفتهی کیارستمی: «در صبحی برفی، بیکلاه و بیپالتو بیرون میدوم، شاد همچون کودکی.»